19 oktober 2020

Een flinke scheet

Beroep: onderwijs| Aflevering 1.7
 
COLUMN |Zet twee mbo-stagiaires achter een loket in de hal van je school – krijg je op die manier de klachten van je studenten boven water? Want vergis je niet, ondanks de tsunami van kritiek op de ROC’s die Nederland een jaar geleden overspoelde, kregen wij zelf niet zo gek veel te horen, van onze eigen studenten.
 
Niet zo gek veel – niet niks dus, zo mooi is het schoolleven nu ook weer niet, maar vergeleken met de storm die enkele maanden in de media woedde (prominente, paginagrote artikelen, columns en ingezonden stukken in NRC, Volkskrant, Telegraaf, AD en BD. Desastreuze interviews in actualiteitenrubrieken op de tv) was dat toch niet meer dan een flinke scheet.  
 
Meldden onze studenten zich nu dus massaal bij de JOBSpot om hun school, hun docenten en de fietsenstalling aan de schandpaal te nagelen? Nou nee.
 
Mijn JOB’ers kregen veel te weinig klachten naar hun zin en ze besloten daar iets aan te doen. Ze zouden de school in trekken en met behulp van enquêtes het schoolwel en (vooral) het schoolwee opsporen. Ik vond dat wel een goed idee en ze hielden het maar liefst ze drie maanden vol – toen hadden ze de Stappegoorbevolking wel zo’n beetje gehad.
 
Wat kwam daar uit?
 
Méér dan ik verwachtte. Niet zozeer de ernst van de klachten als wel de omzet. Laurens en Marlies kwamen met stapels en stapels ingevulde vragenlijsten terug – dat viel me alles mee want ik had die antwoordbereidheid lager ingeschat, op techniek. Die sector staat niet bekend om z’n communicatieve inzet, toch? Maar goed, ijverig rubriceerden mijn stagiaires al die ingevulde lijsten en legden mij het resultaat voor. 
 
De gouden regel bij enquête-uitslagen luidt: beperk je niet tot de gestaffelde, verwerkte resultaten, maar bekijk ook de stapels ingevulde formulieren. Grinnikend van genoegen heb ik zitten bladeren en kunnen constateren dat het handschrift van mijn techneuten-in-de-dop er in de loop der jaren niet op vooruit was gegaan.
Ook niet achteruit, maar dat was nauwelijks mogelijk. En het raadsel van de ruimhartige respons werd ook opgelost, want wat stond er, frequent, in onhandige letters bij het gevraagde emailadres?  Het 06 nummer van de betreffende student. Met als toevoeging: ‘Het nummer  is voor het meisje’.

► Lees hier de vorige aflevering

Deel dit artikel