12 november 2019

Platooning

Beroep: onderwijs | aflevering 6.24:

COLUMN | Op onderwijscongressen erger ik mij soms aan de slordige kleding van collega’s. Een clubje zwervers zou er gunstig bij afsteken en het onderwijs verdient toch niet zo slecht dat wij ons heil moeten zoeken bij afgedragen tweedehandsjes? Hoe het zij, de logistieke sector slaat door naar de andere kant, bleek mij een tijdje terug in het Willem ll-stadion in Tilburg.

In de lounge van dat stadion organiseerde netwerkorganisatie Logistiek Midden-Brabant (waar ik namens onze School voor Logistiek en Mobiliteit lid van ben) de Logistiekdag 2016 en hoewel ik een jasje aan had, voelde ik me toch slightly underdressed. Want de logistieke sector, in elk geval het congresserend management, zoekt zijn heil in donkere pakken. Mij als relatieve buitenstaander viel dat echt op: zeker 80% van de bezoekers had die ochtend voor de spiegel gestaan en gedacht: ‘Ja! Een donker pak! En dan een overhemd eronder zonder stropdas: een open kraag kan best.’

Enfin, dat was natuurlijk niet waar het om draaide, op de Logistiekdag. Al die serieuze, autochtone mannen bogen zich over de jongste ontwikkelingen in deze topsector van de Nederlandse economie, die zeker hier in Midden-Brabant tot de speerpunten behoort. En, nog mooier, ook ROC Tilburg heeft logistiek benoemd tot strategische scholingssector voor de komende jaren. Dat kwam dus mooi bij elkaar, in het Willem ll-stadion waar burgemeester Noordanus mooi inspeelde op de locatie door te voorspellen dat onze voetbalclub komend jaar Europees gaat voetballen en dat Midden-Brabant dé logistiek topspot van Nederland wordt. ‘Alaaf!’, had ik bijna geroepen, zo vlak voor carnaval.

De sfeer is anders, in het bedrijfsleven. De openingszin van één van de sprekers, manager bij Samsung: ‘Ín het uurtje dat deze toespraak duurt, verkoopt mijn bedrijf 48.000 mobieltjes en 5400 tv-tostellen.’ Kijk, dat is van een andere urgentie dan ik gewend ben, maar gevoel voor humor ontbreekt niet in de sector: zolang het maar functioneel is. Je klanten een spelletje laten spelen tijdens een ‘tender’ (=aanbesteding)? Ja hoor. Met serious gaming kun je weifelende kopers overtuigen van het nut van het wegnemen van beperkingen. Ze spelen dan samen een game die zo is geprogrammeerd, dat bij elk volgend level het aantal beperkingen afneemt. En zie daar: de resultaten nemen toe…

Mooi vond ik ook ‘platooning’, dat verwachten ze binnen vijf jaar op de Nederlandse wegen. En dat is: twee vrachtauto’s met één chauffeur. Ze zijn virtueel aan elkaar gekoppeld en de tweede auto volgt  gewoon zijn maat voorop. Een peloton, want waarom zou je het beperken tot twee?

Ik moest onwillekeurig denken aan de stokers op de Engelse diesellocomotieven. Kent u die anekdote? Waar gebeurd! Bij de overgang van kolen naar diesel bij de railways in Great Britain, werd de stoker (stoere kerel die bezweet en bezwart de kolen op het vuur schepte) overbodig. Maar de positie van de vakbonden was zo sterk, dat die konden bedingen dat de stoker wél zijn baan behield op de locomotief, niet meer bezwart en bezweet en met zijn handen in zijn zakken, maar toch: aan het werk!
Zou het zo ook gaan met de chauffeur van de tweede, derde, vierde auto in het peloton?
Denk het niet. ‘Daar steken die donkere pakken vast een stokje voor.’

Ps het woord voor auto’s zonder chauffeur geeft problemen. ‘Zelfrijdende auto’s’ is dubbelop, want ‘automobiel’ betekent dat al. Immers, er stond geen paard meer voor dat koetsje. ‘Autokwadraat’ dan maar?

Deel dit artikel