22 september 2019

Leve de professor!

Beroep: onderwijs | Aflevering 4.38

COLUMN | Als vissen dwarrelen wij door het water van onze tijd – zonder veel besef van het water en de tijd en de veranderingen daarin. We bewegen mee. Geeft niks, maar soms is het verhelderend dat iemand wijst op de verandering van het tij.

Oh wat schreef prof Hooge toch een mooi essay over onderwijs: het doel van dit stukje is dat u dat allemaal leest. En wel nu! Ze komt nog uit Tilburg ook (ha, u dacht dat Hooge een man was omdat er ‘professor’ voor staat? Betrapt!) dus misschien kent u haar wel – lijkt me een leuk mens om te kennen maar daar hadden we het niet over.

Waar hadden we het over? Onze school wil de beste van Nederland worden, heet het al een tijdje, en waarom zou je daar tegen zijn? Nou, als je het essay van Hooge leest, dan zie je haarscherp hoezeer die ambitie van deze tijd is. Is dat erg? Welnee, stel je voor dat we iets ambieerden wat níét van deze tijd was, dan waren de rapen pas echt gaar. Maar let op: dertig of veertig jaar geleden zou dit een verdachte gedachte zijn geweest. De beste van het land worden? Elitair verlangen. Streberig.

Helemaal aan het begin van dat leuke boekje (in opdracht van de minister – dank je wel Jet) ontrafelt Hooge min of meer terloops de ontwikkeling van de onderwijsdoelen in Nederland van de laatste zestig jaar – en dat alleen al maakt haar essay de moeite waard. En dan moet het eigenlijk nog beginnen! Dus wat treuzelt u nu nog? Lezen! 

De mentaliteitsveranderingen die zij schetst:
Jaren ‘50 en ‘60: veel aandacht voor verborgen talent (moet gemobiliseerd worden anders verliezen we het van de russen).
Jaren ‘70: gelijke kansen!
Jaren ’80: veel aandacht voor culturele integratie, de kinderen van de gastarbeiders stromen onze scholen binnen.
Jaren 90: zelfontplooiing, het ik-tijdperk.
Meteen daarop: normen en waarden, de maatschappelijke opdracht tot burgerschapsvorming.
En heel recent maar al weer uit de kranten verdwenen: de angst voor segregatie, met witte en zwarte scholen. Zijn we al weer uit het oog verloren.
Nu telt: excellentie. De beste school van Nederland!
Kinderen van de tijd zijn wij – vissen in het water.

ps
Ik kom nog terug op Hooge, (dus zorg dat u het gelezen hebt, volgende keer) maar volgende week gaat mijn stukje over Operatie Luchtsteun, want aanstaande vrijdag en zaterdag staan we met ROC Tilburg met een stand op vliegbasis Gilze-Rijen om onze opleidingen luchtvaarttechniek te promoten bij al die jongens van 8 tot 80 jaar die zich komen vergapen aan dat mooie materiaal van de luchtmacht. Men and boys: the difference is the price of their toys.

Het esssay van Hooge kun je hier downloaden:

Deel dit artikel